+ نوشته شده در ساعت 17:12 توسط ما یک نفر

خوش اومدی مسافر کوچولو!

+ نوشته شده در ساعت 15:1 توسط ما یک نفر

هی وای من!

وحشت از عشق که نه...

وحشت از فاصله هاست!

وحشت از غصه که نه؛ ترسم از خاتمه هاست

ترس بیهوده ندارم؛ صحبت از خاطره هاست

صحبت از کشتن ناخواسته ی عاطفه هاست

کوله باری پر از هیچ، که بر شانه ی ماست

گله از دست کسی نیست مقصر دل دیوانه ی ماست...

+ نوشته شده در ساعت 22:16 توسط ما یک نفر

_____________________
شب را دوست دارم...!
چرا که در تاریکی ..
چهره ها مشخص نیست!!
و هر لحظه..
این امید ..
در درونم ریشه می زند...
که آمده ای ..
ولی من ندیده ام؟!
______________________
باید دور تو بگردم. دور تو که بگردم، جهانگردی ام که دور دنیا را در چشم به هم زدنی گشته است.
برای گرفتن اقامت سرزمین تو، پناهندگی انسانی می گیرم. مرزبان چشم تو که بپرسد: از کجا می آیی؟ می گویم از تو به تو می گریزم. نقشه ی آفرینش من یک مرز بیشتر ندارد. من از امپراطوری حضور تو می آیم تا از تو به تو پناهنده شوم

______________________

" وسرانجام اینکه من از حماقت های خود در زندگی پخته شده ام!"
______________________

می توانیم یکدیگر را همراهی کنیم،
- دوست من! -
تا آن زمان که
مرزهامان را از خاطر نبریم!

آستانه ی اجبار

دوست داشتم تو را به اندازه دوست داشتنم در آغوش بگیرم ... اما ، چقدر فاصله دارم از تو...

خوش اومدی مسافر کوچولو!

هی وای من!

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها